Wyniki wyszukiwania - znaleziono 123 pasujących obiektów:

Wojciech Kossak cieszył się ogromnym szacunkiem, a także wielkim zainteresowaniem – i to nie tylko w Krakowie. Był przecież wybitnym artystą malarzem, jak i również osobą publiczną. Dlatego wszystko, co dotyczyło Kossaka oraz całej rodziny Kossaków, z wielką radością powtarzano i przekazywano z ucha do ucha, a krakowska prasa skrupulatnie odnotowywała kolejne „kossakowskie” sensacje.

Wiosną 1918 r. krakowski dziennik „Czas” – nawet w niespokojnych czasach schyłku habsburskiej monarchii poważny i konserwatywny – donosił: „Przyzwyczailiśmy się już do rozmaitych rzeczy, między innemi do tego, że na kolejach giną już nie tylko przesyłki pocztowe, ale także pakunki, nadawane w podróży jako bagaż, ale nawet te, które mamy przy sobie w przedziałach. Ciemność w wagonach i na stacjach sprzyja tym znikaniom”. Michał Kozioł

Z danych Komendy Miejskiej Policji w Krakowie wynika, że podczas stanu epidemii wywołanej koronawirusem spadła liczba zgłaszanych przestępstw. W marcu było ich 757 (rok wcześniej 1338), a w kwietniu 456 (w ubiegłym roku 1297). Spokojniej jest także w przestrzeni publicznej. Z policyjnych statystyk w żaden sposób nie wynika, by konsekwencją nocnego wygaszenia świateł był wzrost aktywności przestępców.

Kraków to miasto wymagające szczególnej ochrony – oprócz niemal miliona osób przebywających tu na stałe każdego roku odwiedza nas dziewięć milionów turystów. Właśnie temu zagdanieniu poświęcona była debata w magistracie - „Więcej bezpieczeństwa w Krakowie". - Kraków nie jest postrzegany jako miasto, gdzie można łatwo popełnić przestępstwo - ocenia Wojciech Dadak z Katedry Kryminologii Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Pod koniec maja 1896 r. krakowianie z wielkim zainteresowaniem śledzili przebieg procesu, który toczył się wówczas przed, mającym swoją siedzibę przy ul. Kanoniczej 17, C.K. Sądem Powiatowym w Sprawach Dochodów Skarbowych. Wszystko zaczęło się w Wigilię, czyli 24 grudnia 1895 r. Michał Kozioł

Telefony „z banku” lub administracji, SMS-y o zablokowanym koncie, prośby o pilne potwierdzenie danych albo dramatyczne historie o wypadku bliskiej osoby – to dziś najczęstsze metody oszustów, którzy szczególnie często biorą na cel seniorów. Działają szybko, wywierają presję i liczą na strach. Warto wiedzieć, jak się przed tym chronić, zanim dojdzie do utraty oszczędności całego życia lub kradzieży tożsamości.

Ze względu na oszczędności budżetowe wywołane konsekwencjami epidemii, od połowy kwietnia w godz. 0.00–4.00 gaśnie oświetlenie uliczne. Od 18 maja wyłączenie zostało przesunięte na godz. 1.00, rano latarnie nie są też ponownie włączane. Wcześniej, ze względu na zamknięcie terenów zielonych, wygaszono latarnie w parkach. Ciemność, która spowija Kraków w późnych godzinach nocnych, nie przekłada się jednak na wzrost przestępstw w przestrzeni publicznej.

Choć od upadku habsburskiej Austrii upłynęło już prawie sto lat, wciąż żywe są wspomnienia o czasach panowania Najjaśniejszego Pana cesarza Franciszka Józefa I. Szczególnie dobrą opinię pozostawiło po sobie austriackie sądownictwo. Michał Kozioł

W sobotę 9 maja 1925 r. dziennik „Głos Narodu” zamieścił następującą notatkę: „Wczoraj, po 3-dniowej tajnej rozprawie przed ławą przysięgłych w sądzie okr. karnym zapadł wyrok w sprawie głośnego mordu w Przegorzałach, dokonanego na Natalji Koppoldównie w lipcu ub. r. Oskarżony o to morderstwo Henryk Seweryn został na podstawie werdyktu sędziów przysięgłych (8 nie, 4 tak) uwolniony od winy i kary. Seweryn będzie odstawiony na G. Śląsk, gdzie toczy się przeciw niemu śledztwo o szereg kradzieży. Świadek Pietrzykówna wróci do więzień w Morawskiej Ostrawie, skąd sprowadzano ją do Krakowa w drodze inkwizycji”.

Dbaj o swój dom, swoją dzielnicę, swoje miasto – pod takimi hasłami Kraków edukuje i zachęca mieszkanki i mieszkańców do szanowania przestrzeni, z której korzystamy wszyscy. Jest to odpowiedź na pojawiające się akty wandalizmu: zniszczone elewacje, ławki, kosze, toalety, skradzione rośliny czy zaśmiecone przestrzenie. Usunięcie szkód wymaga nie tylko czasu, zaangażowania pracowników, ale i dodatkowych środków finansowych.